Beoordelen van werkstukken - STRAETMANS, G.J.J.M. (Pedagogische Studiën, 1984)
Bijna de helft van de beschikbare tijd in de opleiding voor tandarts wordt besteed aan het aanleren van praktische vaardigheden. De basis voor het leren beheersen van ’deze vaardigheden wordt gelegd in het preklinisch motorisch onderwijs. Evaluatie vindt in deze leerfaseplaats door middel van zogenaamde ’worksample tests’. Bij dergelijke tests moeten degeëxamineerden de verworven vaardighedenaanwenden onder condities die de daadwerkelijke werksituatie simuleren. Het gebruik vande ’fantoomkop’ staat hierbij centraal. Dit iseen metalen of plastic model van een menselijkhoofd, waarin natuurlijke of kunststof elementen geplaatst kunnen worden. De gehanteerde technieken vertonen zoveel mogelijkovereenkomst met die welke gebruikt wordenbij echte patiëntbehandeling. Het grote voordeel van ’worksample tests’ is dat ze direct dete evalueren vaardigheden kunnen meten. Deze grote potentiële validiteit staat in schril contrast met de constatering van vele onderzoekers in binnen en buitenland, dat de kwaliteitvan de evaluatie van het preklinisch en klinischmotorisch onderwijs te wensen overlaat. Metname wordt getwijfeld aan de betrouwbaarheid van de evaluatie, gedefinieerd als de matevan overeenstemming binnen een beoordelaarof tussen een aantal beoordelaars. Voor hetonderwijs heeft dit ernstige gevolgen: