Hoogbegaafde kinderen: een benadeelde groep? - MÖNKS, F.J. (Pedagogische Studiën, 1983)
Schoolreformen, uitbreiding van de leerplicht,toelating op ruimere schaal tot middelbaar onderwijs en universiteit het zijn allemaal pogingen het onderwijs te democratiseren, om’iedereen gelijke kansen te geven’. ’Gelijkekansen’ werden en worden daarbij vaak geïnterpreteerd als ’iedereen is gelijk" of ’er zijngeen verschillen’. Het onderwijsklimaat en hetonderwijsbeleid dat dit vermeende democratiseringsbeginsel als richtsnoer hadden, hebbenechter eerder bijgedragen tot nivellering enVervlakking, dan dat ze bijdroegen tot de realisering van de centrale beleidsdoelstelling vande huidige onderwijspolitiek. Deze kan alsVolgt beknopt worden omschreven: Er wordtnaar gestreefd om kinderen en adolescenten zorriogelijk die opleidingskansen in school enberoep te geven die overeenkomen met hunbegaafdheid, dat wil zeggen ze in staat te stellenhun beste prestaties te leveren, waardoor zeVoor de samenleving het meest van nut zullenzijn. Hierin komt de verwachting tot uitdrukking dat iedereen die zich kan ontwikkelenovereenkomstig zijn capaciteiten, ook gelukkigzal zijn en zo voor de maatschappij het meestVan nut. Dit ideaal zou misschien te verwezenlijken zijn, als deze ’optimale ontwikkelingskansen voor iedereen’ in de praktijk werkelijkgeboden werden.