Pedagogische kroniek - Grandia, J. (Pedagogische Studiën, 1967)
In één der Gelderse Dagbladen van 31121965 is, onder de titel„Antwerpen heeft weer een echte Joodse wijk", een artikel verschenenwaarin medegedeeld wordt, dat in de schaduw van het CentraalStation van deze stad zich een leven af speelt, dat uniek is op hetEuropese vaste land. In de vele landen, die door de Duitsers bezetzijn geweest, zijn in de steden de Joodse buurten verdwenen. In Antwerpen is deze weer in opkomst hetgeen is af te leiden uit de aanplakbiljetten in de straten van deze buurt en in de aldaar gevestigdekiosken, waar vele Joodse kranten te koop zijn.De Joodse bewoners van deze buurt lijken te zijn overgeplaatst uitde orthodoxe wijken van Jeruzalem, New York of Londen. De kledingis die van de chassidiem; lange zwarte jassen, de kaftan. Verderzijn de haarlokken langs de oren niet weggeschoren. Op sabbat dragenzij aan hun voeten laarzen en op hun hoofd de streimel, een breedgerande bontmuts. Hun taal is het Jiddisch en hun werkkring is de diamanthandel.Assimilatie wordt niet bevorderd daar deze Joden de orthodoxie zijntoegedaan. Zij zijn in drie Joodse gemeenten georganiseerd. Op sabbatworden in de Joodse wijken op 21 plaatsen, veelal in onaanzienlijkezaaltjes, synagogediensten gehouden.