Beïnvloeding van de structureringstendentie - Pennings, A. (Pedagogische Studiën, 1975)
De structureringstendentie als aspect van de cognitieve stijl kan worden opgevat als de geneigdheid vanhet kind meer of minder een analyserendestructurerende wijze van functioneren te vertonen, o.a. in hetleren en het waarnemen. De structureringstendentieis niet rechtstreeks observeerbaar, maar manifesteertzich in aanpakgedragingen van het kind ten aanzienvan aangeboden test en leermateriaal. Uitgaande vanzes items uit de Embedded Figur es Test van H. A.Witkin werd een analyse gemaakt bij een aantaljongens van 11 jaar van het waarnemings en zoekproces. Mede op basis van de resultaten van dezeanalyse werd een interventieprogramma ontwikkeldteneinde kinderen met een globaliserende aanpak demogelijkheid te bieden te komen tot een successiefstructurerende aanpak. Van de oorspronkelijk gekozenjongens kregen 10 gedurende zes weken, drie maalper week een half uur het programma. Vergelijkingvan de resultaten van de kinderen in de experimenteleen controlegroep toonde aan dat de mate van perceptieve structurering, zoals gemeten met een aantalE.F.T.items, significant sterker was toegenomen inde experimentele dan in de controlegroep. Een tweedebelangrijk resultaat was dat de volgens voortoetszwakste leerlingen in hoge mate profiteerden van detraining maar, dat de beste leerlingen er eveneensdermate van profiteerden, dat nivellering van de prestaties in de natoets uitbleef. Een controle onderzoek,onder meer zorgvuldige condities uitgevoerd, bevestigde beide resultaten. De verschillen in aanpakgedrag kunnen wordengezien als functie van d® cognitieve stijl. In aansluiting op Span (1973) kan de cognitieve stijl wordengedefinieerd als een in de persoonlijkheid verankerdemin of meer persistente tendentie op een bepaaldewijze informatie op te nemen en te verwerken. Hetgaat om de specifiek individuele en in uiteenlopendesituaties consistente wijzen, waarop het kind waarneemt, denkt, problemen oplost en informatie inhet geheugen opslaat.